Hayal ile Gerçek arasında bir yerlerde belirip siliniyoruz.Ne hayale kapılmaya cesaretimiz var ne de gerçeğe tutunmaya artık.Acıdır diye kabul ettiğimiz gerçeklere fazla yanaşmamayı seçerken,ayakları yerden keser de bi anda düşüveririz korkusuyla da hayallerden de uzak kalırız..

  Ama yaklaşılmalı hayallere.Gözlerini kapatıp uçuk kaçık da olsa dalıp gidivermeli pembelerin içine.Ayda yürürcesine oluvermeli hayallerdeki gidişlerimiz.Hafif ve sert olmayan adımlar..

  Kapılıp gittiğimiz yaşamın içinde kaybettiğimiz hayalleri bulmalı tekrar.Tutmalı onların ellerinde ve gerçeklere gidilmeli korkusuzca.

   Hayal kurmayı bile beceremeyen bir insan topluluğu olmuşuz,hayalleri olmayan yaşamda sıkışmışbir topluluk..Ve kendimiz gibi ,hayalden habersiz çocuklar yetiştiriyoruz artık...

   Yaşam koşulları,gerçek derken bir de hayal deyiverse dil.Hayallerde olsun mutluluğu yakalasa benliğimiz.Olmaz dediklerimizin bile hayalini kurup kendi senaryomuza baksak hayal bulutcuklarında.Pembeciklere bulansak bir kez de..

  Hayal kurmayı becerebilme dileğiyle..

Nefise CAN-Bartın-